Odmowa rejestracji koloru jako znaku towarowego

Jakiś czas temu pisałam o problemach przy rejestracji koloru jako znaku towarowego. Niedawno natomiast zapadł ciekawy wyrok w sprawie operatora telefonii komórkowej, który zamierzał zarejestrować jako znak towarowy kolor fioletowy. Chyba nie trzeba przedstawiać, o którego operatora chodzi, choć odmowa rejestracji nastąpiła z powodu niewykazania zdolności odróżniającej znaku.

Urząd Patentowy odmówił rejestracji znaku, decyzję tę podtrzymał Wojewódzki Sąd Administracyjny (WSA), a następnie Naczelny Sąd Administracyjny (NSA) w wyroku z dnia 24 marca 2015 roku (II GSK 371/14).

Znak towarowy został przedstawiony w sposób następujący:

1146063

kod identyfikacji: Pantone nr 2623

Źródło: baza znaków towarowych Urzędu Patentowego

Kolor per se może być znakiem towarowym

NSA potwierdził, że zgłoszone oznaczenie – czyli sam kolor – co do zasady posiada zdolność do bycia znakiem towarowym, ponieważ zostało odwzorowane graficznie i określone za pomocą kodu identyfikacji (Pantone nr 2623). Co istotne jednak, w odniesieniu do koloru per se istnienie pierwotnej zdolności odróżniającej, bez jakiegokolwiek wcześniejszego używania, jest możliwe tylko w wyjątkowych okolicznościach, w szczególności gdy liczba towarów lub usług, dla których znak jest zgłoszony jest bardzo ograniczona i gdy relewantny rynek jest bardzo specyficzny. Zgłoszony przez operatora znak towarowy zdaniem NSA nie posiada pierwotnej zdolności odróżniającej.

NSA uznał, że rynek usług telefonii komórkowej nie jest rynkiem wąskim ani specyficznym, jest rynkiem usług powszechnych, gdyż każdy jego uczestnik, z wyjątkiem malutkich dzieci i części osób w bardzo podeszłym wieku, może być i jest użytkownikiem telefonu komórkowego. Sprawa dotyczy więc towarów i usług przeznaczonych dla ogółu konsumentów, a więc docelowa grupę odbiorców stanowią przeciętni konsumenci, odpowiednio poinformowani, przeciętnie uważni i spostrzegawczy. Przedstawiona przez operatora analiza rynku telefonii komórkowej została oparta na niewłaściwym kryterium – liczby podmiotów występujących w tym segmencie usług.

Wtórna zdolność odróżniająca

Znak towarowy, który nie ma pierwotnej zdolności odróżniającej może zostać zarejestrowany, jeżeli nabrał charakteru odróżniającego wskutek jego używania przed datą zgłoszenia do rejestracji. W tej sprawie NSA uznał jednak, że operator nie przedstawił dowodów potwierdzających, że znak nabył wtórną zdolność odróżniającą.

Marka Play weszła na rynek w 2007 roku, zgłoszenie znaku miało miejsce w maju 2010 roku. Zdaniem Sądu, operator powinien wykazać, że w dacie zgłoszenia znaku (czyli w maju 2010 roku) posiadał już on wtórną zdolność odróżniającą. Aby wykazać wtórną zdolność odróżniającą, operator przedstawił m.in. badania sondażowe przeprowadzone w okresie lipiec – sierpień 2010 roku, czyli już po zgłoszeniu znaku. Zdaniem NSA były one niemiarodajne. Badania zostały przeprowadzone w grupie składającej się z 1000 respondentów używających telefonów komórkowych, a więc osób, które powinny mieć wiedzę na temat rynku operatorów sieci komórkowych. Na pytanie „z jakimi markami operatorów telefonii komórkowej kojarzy ci się kolor fioletowy?” – 59 % respondentów wskazało Play. Natomiast na pytanie „z jakimi markami kojarzy ci się kolor fioletowy” – tylko 11 % połączyło kolor fioletowy z Play. Zdaniem Sądu odpowiedzi na oba pytania powinny być zbieżne, gdyż pytanie drugie nie zostało skierowane do przypadkowego grona osób, ale do grupy osób, korzystających z usług telefonii komórkowej.

Operator przedstawił także artykuły, w których posługiwano się sformułowaniem „fioletowy operator” jednakże z okresu już po dacie zgłoszenia znaku do rejestracji.

WSA podkreślił, że zgłaszający powinien udowodnić rzeczywiste i intensywne używanie znaku przez określony okres czas w postaci w jakiej znak został zgłoszony. Zdaniem Sądu z analizy materiału dowodowego wynikało, że kolor fioletowy stosowany m.in. w wystroju salonów, na stronie internetowej, w reklamach produktu, używany był z różnym natężeniem i w różnych odcieniach fioletu. W takiej sytuacji nie może zostać udzielone prawo ochronne na znak towarowy.

W sprawie pojawiła się też kwestia rejestracji koloru lila dla wyrobów czekoladowych Milka. Zdaniem NSA oba przypadki znacznie się od siebie różnią, ponieważ Milka stosowała lilową kolorystykę mniej więcej od początku lat 20-tych XX wieku, a rejestracja koloru lila nastąpiła na skutek długoletniego (70-letniego) i konsekwentnego używania tego koloru na produktach cukierniczych.

Wnioski jakie płyną z tej sprawy potwierdzają, że jest możliwe zarejestrowanie koloru jako takiego dla określonych towarów lub usług. Zazwyczaj jednak trzeba w tym celu wykazać wtórną zdolność odróżniającą znaku. Przeprowadzenie takiego dowodu nie jest zadaniem łatwym, zwłaszcza przy krótkim okresie używania znaku towarowego.

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s