Co możemy zyskać – ochrona dóbr osobistych

Poprzedni wpis poświęciłem głównym korzyściom, jakie można osiągnąć chroniąc dobre imię i renomę przy wykorzystaniu narzędzi prawa karnego.

Drugą ważną kategorią przepisów pozwalającą na ochronę dobrego imienia i renomy są przepisy prawa cywilnego dotyczące dóbr osobistych.

Korzystając z przepisów o ochronie dóbr osobistych, poszkodowany może wystąpić z następującymi żądaniami:

1) zaniechania naruszeń dóbr osobistych;

2) dokonania czynności niezbędnych do usunięcia skutków naruszeń – w szczególności złożenia oświadczenia w określonej formie lub treści;

3) zapłaty zadośćuczynienia za doznaną krzywdę;

4) zapłaty określonej sumy na wskazany cel społeczny;

5) naprawienia szkody, jeśli naruszenie dóbr osobistych taką szkodę wyrządziło.

Ogólnie – funkcją postępowania cywilnego dotyczącego naruszeń dóbr osobistych, jest przede wszystkim ochrona naruszonego dobra oraz rekompensata dla poszkodowanego, a nie ukaranie sprawcy.

Narzędzia przyznawane w tym zakresie przez prawo cywilne są bardzo różnorodne. Z najczęściej wykorzystywanych:

– sprawca może zostać zobowiązany do zaprzestania rozpowszechniania twierdzeń naruszających dobre imię poszkodowanego;

– do usunięcia treści naruszających dobre imię poszkodowanego umieszczonych na stronie internetowej;

– do opublikowania w prasie lub na portalu internetowym przeprosin lub oświadczenia, że rozpowszechniane informacje były nieprawdziwe;

– poszkodowany może otrzymać zadośćuczynienie dotyczące krzywdy (rekompensującej dolegliwości niemajątkowe wynikające z naruszenia dóbr osobistych);

– poszkodowany może uzyskać odszkodowanie rekompensujące poniesioną szkodę (np. utratę klientów wynikającą z rozpowszechniania nieprawdziwych informacji – chociaż w praktyce wykazywanie szkody w sprawach o ochronę renomy bywa trudne).

Różnice między ochroną dóbr osobistych a sprawami o zniesławienie

Specyfika prawa i procesu cywilnego dość znacząco różni się od środków ochrony karnoprawnej i nie zawsze jest możliwy wybór między tymi reżimami ochrony. Niemniej, zakładając, że wybór taki jest możliwy (i pomijając kwestie taktyki procesowej decydujące o wyborze jednej ścieżki, zamiast drugiej), w największym uproszczeniu można powiedzieć, że celem postępowania karnego jest przede wszystkim ukaranie sprawcy naruszeń; a celem postępowania cywilnego – jest uzyskanie rekompensaty przez uprawnionego.

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s